Etiqueta: tilsa otta poemas

El poeta Spyros Pratilas tradujo algunos de mis poemas al griego este año. Los comparto para quienes busquen poesía peruana en este idioma y para quienes anden practicando su griego (sí conozco personas así).

 

Ζώο οριστικό

 

Κρύψε το γάντι σου λύκε σκύλε

Ο λαός σε προφταίνει και  βαραίνουν οι νύχτες

Ψιθύρισε απόσταση μ΄ έναν άνεμο στο αυτί

Ενσάρκωσε ουσία θεϊκή μες στους κυνόδοντες

Βγες

Διάλυσε την ουρά στην τράπεζα

Ξαναδίδαξε την εκπαιδεύτρια

Σχεδίασε το κάστρο λύκε σκύλε

Μη σηκώνεις τον αγκώνα (εναλλ.μτφ. : μην προσφέρεις το χέρι – ή το πόδι- )

Κλείσε το ρύγχος σου τεντώνοντας το πόδι

Ξεπέρασε την πρωκτική αναζήτηση και σώσε τη μέρα

Τερμάτισε την τσιγγάνικη ακαταστασία

Τη δημιουργημένη από σχεδιασμούς παρέα με ανόητους

Στόλισε το κάστρο

εισπνέοντας την ηχώ

σκύλος

σκύλος

σκύλος

είσαι σκύλος

λύκος

λύκος

Εθνικοποιήσου λύκε

Θυμήσου την καταγωγή σου και φτύσε το φρούτο

Γράψε το γέλιο σου στο δέρμα του προβάτου

Κλέψε, κυνήγα, αφάνισε

Ζευγάρωσε με σκύλες

Ζευγάρωσε με λύκαινες

Σκότωσε σκότωσε

Κάτσε στα τέσσερα

Αυτός είναι ο ύμνος σου σκύλε λύκε

Από άσμα υποχρεωτικό λυκείων άγριων

Σε δειλινά δασύτριχα που στα τυφλά λατρεύεις

Λύκε σκύλε

Διάβολε φτωχέ

Ζώο οριστικό

 

 

Η ποίηση είναι η μεγάλη ξενέρωτη

 

Η καλεσμένη καθισμένη στη γωνία σιωπηλή

Παρατηρώντας τους πάντες, εκείνη δεν υπάρχει, (εναλλ.μτφ. σαν να μην βρίσκεται στο χώρο), βαριέται γρήγορα, σκέφτεται πως θα ήταν καλύτερα στο σπίτι

Αυτήν που κλέβει ποτήρια από τα χέρια των άλλων και ζητά συνέχεια τσιγάρα

Αυτήν που πρώτη χορεύει κι έπειτα κλαίει

Αυτήν που κλέβει φιλιά από αγόρια και κορίτσια, αυτή που δεν καταφέρνει να αρθρώσει λέξεις ούτε να περπατήσει ευθεία, αυτή που χάνει το νόημα

Αυτήν που πετάνε με τις κλωτσιές έξω και ξαναγυρνά

Χαρούμενη, ήδη πιο ζωηρή

Την τελευταία που φεύγει όταν πια η γιορτή έχει τελειώσει

Την πρώτη που καταφτάνει όταν πια η γιορτή έχει τελειώσει

Το σπασμένο ποτήρι, το υγρό πάτωμα, το ξερατό στο δερμάτινο καναπέ, το κάψιμο από τσιγάρο στο τραπεζομάντηλο και τα χέρια, η περιπέτεια της μιας νύχτας, το χανγκ όβερ, την πιπιλιά, το μετάνοιωμα, η νέα αγάπη, το χάπι της επόμενης μέρας, τα τρία σου παιδιά, το διαμέρισμα που αγόρασες με δόσεις, η αναζήτηση της επιτυχίας, το χρέος στην τράπεζα, το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο, η σταθερότητα, η σιγουριά που δίνουν τα χρόνια, η κρίση των σαράντα, το τέλος του έρωτα, τα ήσυχα γηρατειά,  η ταφή σου.

Η ποίηση είναι όλες οι γιορτές.

 

 

(( πώς άραγε θα νοιώθει η ζωή

Όχι η προσωπική και αμετάκλητη

Αλλά εκείνη που δεν είναι κανενός

Εκείνη που είναι ελεύθερη

Εκείνη που περιπλανιέται στον κόσμο

Που πείθει τα δέντρα

Που ανάβει τους χορούς ))

 

 

 

Αν η ηλικία σου είναι τέτοιας εμβέλειας

Υπάρχουν τότε χρώματα που δεν τα αποκτήσαμε

Λέξεις που δεν τις διαπεράσαμε

Κι άλλα πολλά αντίστοιχα όπως αυτά

Μια μπιζουτιέρα όμορφη με έναν καθρέφτη του πνεύματος

Αποκρυφιστικές ομάδες ταγμένες στο δρόμο του μεταξιού

Κυνηγοί παραισθησιογόνου μελιού σε πλαγιές απόκρημνες

Γιγάντιες πυγολαμπίδες

Η αγαπημένη μου μητέρα

Ανθρώπινη ενσάρκωση του φωτός

Εκτίμα τώρα αυτό το στίγμα που το απαλό μου χαμόγελο αποτελεί

Μια σταθερή ματιά επάνω μου με καθηλώνει στον εαυτό μου

Τώρα που ζω σε ένα μικρό δωμάτιο

Πιο πολύ κι από την απουσία μιας δύναμης βαρυτικής

Αυτό που πρωτονοιώθω είναι μια ατέρμονη ελεύθερη πτώση

 

(( θα σταματήσουμε στο χείλος της αβύσσου σαν τις τρελές κατσίκες

Ώσπου το κενό να ενσωματωθεί στα ονόματά μας

Ώσπου στα στόματά μας  η σιωπή να ξεπλυθεί ))

 

 

Την πρώτη ημέρα του (ανοιξιάτικου) ήλιου ανακαλύπτει το δέρμα μου

φως άλογο

Επαναλαμβάνει τις μέρες σαν ένα μάντρα

Ο έρωτας είναι αγνός αν παραμείνει ενστικτώδης

Όπως την πρώτη ημέρα (ύπαρξης) του ήλιου

Όταν βλέπω το σώμα σου

Το πρώτο μου ένστικτο είναι να το αγγίξω

Αδιαφορώντας για όλο το υπόλοιπο φως

Άλογο  το πρώτο ένστικτο

 

 

Η κάθε μέρα είναι ένα γουρούνι που τσαλαβουτά στη λάσπη

Η φυσική αρχή του τάνγκο εφαρμοσμένη στην αιωνιότητα

 

 

Αν το σεξουαλικό σου όργανο γυρίζει

Σαν ένας δορυφόρος  του χρόνου

Περιφέρεται μέσα στο διάστημα

Διαγράφει τροχιές δίχως νόημα

Αργά ή γρήγορα θα συγκρουστεί με το δικό μου

 

 

Αρνήθηκα μια μεγάλη στιγμή έρωτα για μια ακόμη φορά κι εγκαινίασα μια σειρά γεγονότων χωρίς νόημα

Εγώ έμαθα λόγια του έρωτα όμορφα για να σου πω

Αλλά μετά συναντήθηκα με πολύ κόσμο

Και ξαφνικά βρισκόμουν απλώς και μόνο να χορεύω

 

 

 

 

Καραϊβική

Κάθε μέρα μου λείπει η κοπέλα μου

Όταν πέθαναν οι σκυλίτσες της μου τα διηγήθηκε μέσω τσατ κι εγώ έβαλα τα κλάματα

Ήθελα να είμαι μαζί της να την παρηγορήσω

Να της δώσω φιλιά ενώ της βγάζω τα ρούχα και να τα διορθώσω όλα

Θα ήθελα να έχω ένα σκυλάκι

Να θυμίζει μια εστία

Πρέπει να επιτύχω έναν ελάχιστο βαθμό σταθερότητας

Να περπατήσω πάνω στη γη για αρχή

Μάντεψε τι σκέφτομαι

…………………………………………………………………………………..

Σκέφτομαι να εγκατασταθώ

Σκέφτομαι την Καραϊβική

Ένα σκυλάκι να κινείται ζωηρά μπροστά στο φως του ήλιου

Να σηκώνει μέσα σε ένα θαύμα τα νερά μιας θάλασσας διάφανης

Η κοπέλα μου στην αμμουδιά να διαβάζει θεωρία της τέχνης φορώντας μπικίνι

Με σκούρα γυαλιά και ιδιαιτέρως σκεπτική

Θα μπορούσε να είναι μια διαφήμιση της τηλεόρασης χωρίς σκοπό

Μια ζωή τόσο τέλεια σαν ένα διαφημιστικό κλιπάκι

Που λογοκρίθηκε και δεν προβλήθηκε ποτέ

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι άρρωστη

Θα προτιμούσα να είναι τέρμα μαστουρωμένη

διαπερνώντας τα μυστήρια του σύμπαντος

ή με του τύπους από το τίντερ

τον Μοϊσές, τον Αντόνιο, τον Χαβιέρ,

τρώγοντας παγωτό από μπαομπάμπ

κι ενώ μού λείπει

όσο σκέφτομαι πού θα εγκατασταθούμε

πώς θα είναι η φατσούλα του σκύλου μας

Αν ακόμα θα θέλει να είναι κοπέλα μου στην Καραϊβική

Έπειτα από όλα αυτά.

 

En la lectura en Atenas tuvo la generosidad de acompañarme en el recital bilingue. Gracias Spyros!